«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ՀՅԴ խմբակցության ղեկավար Աղվան Վարդանյանը

– Պարոն Վարդանյան, երբ «Կուտակային կենսաթոշակների մասին» օրենքում կառավարության ներկայացրած փոփոխությանը ՀԱԿ-ն ու «Ժառանգությունը» «դեմ», իսկ ԲՀԿ-ն ու ՀՅԴ-ն «ձեռնպահ» քվեարկեցին, խորացան այն կարծիքները, թե ոչ իշխանական քառյակն ըստ էության գոյություն չունի: Քառյակում տարաձայնությունե՞ր կան:

– Ես պարտավոր չեմ մեկնաբանել ձեր տարածած կարծիքները, որովհետև դրանք բացարձակապես հիմնազուրկ են: Երկու խմբակցությունները քվեարկել են «դեմ», երկուսը՝ «ձեռնպահ»: Եթե դուք կարծում եք, որ շատ մեծ է այս երկու քվեարկությունների միջև եղած տարբերությունը, կարծում եմ, որ այդպես չէ: Քառյակն ուներ միասին մշակված նախագիծ, որն ուղարկել էինք կառավարություն: Կառավարությունը մեր առաջարկների մի մասը ընդունել էր, մի մասը՝ ոչ և դրա համար որոշակի բացատրություններ է տվել: Դրանից հետո մենք միասնական դիրքորոշում ձևավորելու խնդիր ենք ունեցել: ՀՅԴ-ն գտել է, որ սա ինչ-որ առումով առաջընթաց և հնարավորություն է հետագայում՝ երբ կենսաթոշակային բարեփոխումների ամբողջ փաթեթը կքննարկվի, գնալ մեր նշած ուղղությամբ: Այսօր փաստացի պարտադիր բաղադրիչը չի գործում, և դա կախված է քաղաքացիների ակտիվությունից: Այս առումով մենք գտել ենք, որ «կողմ» քվեարկելը ճիշտ չէ, որովհետև ամբողջը չի ընդունվել, «դեմ» քվեարկելը կամ չքվեարկելն էլ ճիշտ չէ, որովհետև այս փոփոխությունը պետք է ընդունվի: Եթե չընդունվեր, մենք կունենայինք նախկին իրավիճակը: Եվ մենք որոշել ենք ձեռնպահ քվեարկել: Սա կապել քառյակի պառակտման հետ, ես ճիշտ չեմ համարում: Եվ շատ կարևոր է, որ այս փուլում նոր կառավարությունը տեր կանգնի իր քաղաքական հայտարարություններին՝ որ պարտադիրը դե ֆակտո չի գործում, որ պետական համակարգում աշխատողների հանդեպ որևէ թաքուն կամ բացահայտ ճնշումներ չլինեն: Մարդիկ ազատ որոշեն, թե ուզո՞ւմ են մնալ կուտակային համակարգում:

– Տպավորություն կա, որ քառյակում ԲՀԿ-ի ու ՀՅԴ-ի դիրքորոշումները սկսել են տարբերվել ՀԱԿ-ի ու «Ժառանգության» տեսակետներից:

– Ես այդպես չէի ձևակերպի: Մոտեցման խնդիր է: Ես ոչինչ չունեմ մեր մյուս գործընկերների նկատմամբ, իրենք են որոշելու իրենց անելիքները: Բոլոր այն հարցերում, որտեղ քառյակի ուժերը չունեն միասնական դիրքորոշում, ազատ են իրենց վարքագծերում: Այս առումով ես հասկանում եմ ՀԱԿ-ի ու «Ժառանգության» մաքսիմալիստական կամ ամեն ինչ մերժելու մոտեցումները: Դա իրենց իրավունքն է, մենք այդ մոտեցումը չենք կիսում: Մենք կարծում ենք, որ եթե հնարավոր է դրական փոփոխություններ անել և առաջ գնալ, պետք է դա անել: Նույնը կառավարության ծրագրի հետ կապված: Կառավարությունը քաղաքական ուժերին առաջարկել էր իր նոր ծրագրի վերաբերյալ առաջարկություններ տալ: Մենք ներկայացնելու ենք մեր առաջարկությունները, որոնք տարիներով մշակված մեր պատկերացումներն են, «Ժառանգությունը» որոշել է չտալ, ՀԱԿ-ն ընդհանրապես որևէ քննարկման չի մասնակցում: Բայց մենք առաջարկությունները տալով՝ ամենևին մեզ չենք կաշկանդում:

– Գործնականում հնարավո՞ր է, որ ՀՅԴ-ն կողմ քվեարկի կառավարության ծրագրին:

– Գրեթե զրոյին մոտ է նման հավանականությունը:

– Իսկ եթե ընդունեն ձեր առաջարկությունները, ի՞նչ դիրքորոշում կորդեգրեք:

– Մենք արել ենք շուրջ 40 բովանդակային առաջարկություններ, բայց ես բացառում եմ, որ կառավարությունն այդ բոլորը կընդունի: Մենք բավական տևական ժամանակ ընդդիմադիր ենք, մեր նպատակը պետք է լինի այլընտրանքներ առաջարկելը, մեր մոտեցումները հանրությանը ներկայացնելը: Եթե նույնիսկ տեսականորեն 100 տոկոսն էլ ընդունեն, բացառված չէ, որ մենք նորից կողմ չքվեարկենք այդ ծրագրին:

– Տիգրան Սարգսյանի հրաժարականից հետո քառյակի գործունեությունը պասիվացել է, հնարավոր չէ՞ համագործակցության նոր օրակարգ ձևավորել:

– Գուցե, այդ տպավորությունը կարծում եմ, որ ճիշտ է, որովհետև մենք մտել ենք նոր փուլ:

– Այն ժամանակ քառյակի գործունեության հիմնական նպատակը Տ. Սարգսյանի հրաժարականն էր, իսկ նրա հրաժարականից հետո նոր նպատակներ դեռ չկա՞ն:

– Ոչ, մենք մտել ենք նոր փուլ, կառավարության հրաժարականից հետո մենք ունենք նոր իրավիճակ: Նոր կառավարությունը պիտի բերի իր ծրագիրը, թղթից ու գեղեցիկ խոսքերից զատ` տեսնենք գործողություններ: Եվ շատ բնական է, որ այս փուլում որոշակի դանդաղ տեմպ կամ նոր շունչ հաղորդելու հարցեր կառաջանան: Բայց դա ամենևին չի նշանակում, որ քառյակը չի շարունակի համախմբվել ընդհանուր հարցերի շուրջ:

– Երբ Տ. Սարգսյանը հրաժարական չէր տվել, ՀՅԴ-ն հայտարարում էր, որ իրենք ցանկանում են փոքր քայլերով հասնել ամբողջական իշխանափոխության: Տ. Սարգսյանը հրաժարական տվեց, դուք հիմա գնալո՞ւ եք ամբողջական իշխանափոխության:

– Քառյակի պարագայում մենք ասել ենք, որ դնում ենք կոնկրետ օրակարգ, և եթե այդ հարցի վերաբերյալ բոլորս ունենանք նույն կարծիքը, ձևակերպում ենք հարցը և գնում ենք առաջ: Մենք դաշինք չենք, միասնական մարմին չենք, մենք տարբեր ուժեր ենք ամենատարբեր մոտեցումներով, դրա համար էլ կոնկրետ խնդիրներ ենք դնում մեր առաջ: Չենք ասում, թե 20 կետից բաղկացած համընդհանուր ծրագիր դնենք մեր առաջ, գիտենք, որ անհնար կլինի այս ուժերի պարագայում: Իսկ այս մոտեցման պարագայում որևէ խախտում առ այսօր չի եղել:

– Տ. Սարգսյանի ու նրա կառավարության հրաժարականը հաղթանա՞կ էր քառյակի համար:

– Հաղթանակ-պարտությունը տերմիններ են: Մենք դրել ենք նպատակ, այդ նպատակին հասել ենք և ճիշտ ենք արել:

– Իսկ վարչապետի պաշտոնին Հ. Աբրահամյանի նշանակումը հաջողությո՞ւն էր քառյակի համար:

– Մենք միշտ ասել ենք` կլինի գործողություն, քայլ, կգնահատենք: Անձը՝ Հ. Աբրահամյան կամ Տ. Սարգսյան, նույն մեդալի երկու երեսներն են: Նոր կառավարություն է ձևավորվել, կգործի որոշ ժամանակ, մենք կձևակերպենք խնդիրներ՝ եթե ոչ ամբողջ քառյակով, վստահ եմ` ՀՅԴ-ն կձևակերպի: Եթե խնդիրները չլուծվեն, մենք նորից կփորձենք համախմբել քաղաքական ուժերին ու հասարակությանը: Եվ դա շատ կարճ է տևելու:

– Կպահանջե՞ք Հ. Աբրահամյանի հրաժարականը, եթե նա չարդարացնի ձեր հույսերը:

– Իհարկե, կպահանջենք: Կպահանջենք կառավարության հրաժարականը, որի վարչապետը Հ. Աբրահամյանն է, եթե նա չարդարացնի մեր և հասարակության հույսերը:

– Իսկ ամբողջական իշխանափոխության համար չե՞ք պայքարելու:

– Ինչպես չենք պայքարելու: Հիմա մենք Հայաստանում ունենք Սահմանադրական բարեփոխումների խնդիր, որը համակարգային փոփոխությունների ամենալուրջ հարցն է: Եվ մենք այսօր ակտիվորեն զբաղվելու ենք մեր դավանածն ապացուցելու, հասարակությանը, քաղաքական ուժերին համոզելու, որ ճիշտը համակարգը փոփոխելն է, խորհրդարանական համակարգին անցնելն է:

– Իսկ ՀՅԴ-ն կպահանջի՞ Սերժ Սարգսյանի հրաժարականը:

– Դա կախված է այս երկրում ստեղծվելիք իրավիճակից, մեր ներքին ու արտաքին մարտահրավերներից և նախագահի քայլերից: Եթե մենք տեսնենք, որ հանրապետության նախագահի գործողությունները, նրա աշխատանքը չի արդյունավորվում և երկիրը գնում է սխալ ուղղությամբ, կամ այլևս հետդարձի ճանապարհներ չկան՝ բնականաբար:

– Այսօր դեռ այդ իրավիճակը չէ՞:

– Կարծում եմ՝ ոչ:

1in.am